disobey แปลว่าอะไร?
disobey (คำกริยา (verb))
/ˌdɪsəˈbeɪ/ · ระดับกลางต้น (B1)
= ไม่เชื่อฟัง
คำว่า "disobey" เป็นคำกริยา (verb) ออกเสียงว่า /ˌdɪsəˈbeɪ/ แปลว่า "ไม่เชื่อฟัง" ในแง่ความหมาย ปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่งหรือกฎ จึงเป็นคำที่พบได้บ่อยในการอ่าน การฟัง และการสอบวัดระดับภาษาอังกฤษ คำนี้จัดอยู่ในระดับกลางต้น (B1)ตามกรอบ CEFR ซึ่งเป็นมาตรฐานสากลที่ใช้บอกว่าผู้เรียนควรรู้คำศัพท์ใดในแต่ละช่วงของการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ ในเชิงไวยากรณ์ คำกริยา (verb) เป็นคำที่บอกการกระทำหรือสภาวะ ต้องผันรูปตามกาล (tense) และประธานของประโยค การเข้าใจชนิดของคำช่วยให้นำ "disobey" ไปวางในประโยคได้ถูกต้องและเป็นธรรมชาติมากขึ้น เคล็ดลับจำคำว่า disobey: ลองเชื่อมโยงคำนี้กับภาพหรือสถานการณ์ที่ตรงกับความหมาย "ไม่เชื่อฟัง" แล้วแต่งประโยคสั้น ๆ ของตัวเองอย่างน้อยหนึ่งประโยค การทบทวนแบบเว้นช่วง (spaced repetition) จะช่วยย้ายคำนี้เข้าสู่ความจำระยะยาวได้เร็วขึ้น ฝึกจำคำว่า "disobey" พร้อมคำศัพท์อื่นอีกนับพันคำได้ฟรีในเกมจำซับ (Jum Sub) ของ LenLearn ที่ใช้ระบบทบทวนอัจฉริยะช่วยให้คุณจำศัพท์ได้ทนนานขึ้น
ตัวอย่างประโยค
I am learning the word "disobey" today.
วันนี้ฉันกำลังเรียนรู้คำว่า "disobey" (ไม่เชื่อฟัง)